Ubuntu: Αποθετήρια Εφαρμογών – Πλήρης Οδηγός

Σε αυτή τη δημοσίευση θα αναλύσουμε την έννοια των αποθετηρίων στο Ubuntu. Τι είναι τα αποθετήρια, γιατί τα χρησιμοποιούμε, σε τι εξυπηρετούν, τι είναι τα προσωπικά αποθετήρια (PPAs)…κλπ.
Θα προσπαθήσουμε να δημιουργήσουμε μια περιεκτική – πλήρης – αναφορά στα αποθετήρια, η οποία θα επιλύει απορίες και θα καλύπτει κενά που μπορεί να έχει ένας νεοεισερχόμενος χρήστης.


 

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ

  1. ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΑΠΟΘΕΤΗΡΙΑ
  2. ΒΑΣΙΚΑ ΑΠΟΘΕΤΗΡΙΑ UBUNTU
  3. ΑΛΛΟ ΛΟΓΙΣΜΙΚΟ
  4. ΕΝΕΡΓΟΠΟΙΩΝΤΑΣ – ΑΠΕΝΕΡΓΟΠΟΙΩΝΤΑΣ ΑΠΟΘΕΤΗΡΙΑ
  5. ΠΡΟΣΘΗΚΗ – ΑΦΑΙΡΕΣΗ ΑΠΟΘΕΤΗΡΙΩΝ
  6. ΚΑΡΤΕΛΑ ΕΝΗΜΕΡΩΣΕΙΣ
  7. ΠΡΟΣΩΠΙΚΑ ΑΠΟΘΕΤΗΡΙΑ ΕΦΑΡΜΟΓΩΝ
  8. PPAs Tips and Tricks
  9. Πόσα PPAs να προσθέσω στο σύστημά μου;
  10. Synaptic Package Manager
  11. ΕΠΙΛΟΓΟΣ

 

 

Τι είναι τα αποθετήρια

Υπάρχουν κυριολεκτικά χιλιάδες εφαρμογές διαθέσιμες για το Ubuntu, τις οποίες ένας χρήστης μπορεί να κάνει εγκατάσταση. Αντίθετα με άλλα λειτουργικά συστήματα, όπως πχ Windows, ο χρήστης δε χρειάζεται να ψάχνει στο Internet προκειμένου να εντοπίσει το πρόγραμμα που χρειάζεται, τη σελίδα λήψης, το εκτελέσιμο αρχείο για να κάνει την εγκατάσταση στον υπολογιστή του.
Στο Ubuntu οι εφαρμογές είναι διαθέσιμες σε πακέτα λογισμικού τα οποία φιλοξενούνται «αρχειοθετημένα σε χώρους» γνωστούς σε εμάς ως αποθετήρια. Η αρχειοθέτηση γίνεται βάσει του τύπου του λογισμικού, δηλαδή εάν αυτό ανήκει στα ανοιχτού κώδικα (Open Source) λογισμικά, επίσης εάν έχει δημιουργηθεί από προγραμματιστές της Canonical (εταιρία πίσω από το Ubuntu) ή από τη κοινότητα του Ubuntu.
Παρακάτω θα δούμε τα τέσσερα βασικά αποθετήρια, καθώς και τα proposed (υπό-δοκιμή) αποθετήρια.
 

 

Βασικά Αποθετήρια Ubuntu

Πίσω στα περιεχόμενα →
Τέσσερα είναι τα βασικά αποθετήρια στο Ubuntu, εκείνα δηλαδή από τα οποία ο χρήστης λαμβάνει λογισμικό και ενημερώσεις. Πάμε να τα δούμε ένα-ένα.

Main:
Αυτό είναι το κύριο αποθετήριο του Ubuntu το οποίο περιέχει μόνο λογισμικό ανοιχτού κώδικα, το οποίο λογισμικό έχει ελεγχθεί για την σωστή λειτουργία και ασφάλεια, από τους προγραμματιστές του Ubuntu (Canonical)

Universe:
Αυτό το αποθετήριο περιέχει επίσης λογισμικό ανοιχτού κώδικα το οποίο έχει ελεγχθεί από τη κοινότητα του Ubuntu.
Αυτό ας μη μας φαίνεται κατώτερο από το προηγούμενο. Η κοινότητα του Ubuntu είναι ουσιαστικά εκείνη που ελέγχει, τροφοδοτεί, διορθώνει και διανέμει όλο το λειτουργικό σύστημα. Η ουσιαστική διαφορά των δυο αποθετηρίων έγκειται στην επί πληρωμή υποστήριξη (Ubuntu Advantage), σε περίπτωση που κάποια εταιρία ή οργανισμός, ή ακόμη και ιδιώτης επιθυμεί κάτι τέτοιο.

Restricted:
Σε αυτό το αποθετήριο περιέχονται συνήθως οδηγοί υλικού (drivers) κλειστού κώδικα (proprietary). Το αποθετήριο δεν είναι ενεργοποιημένο από προεπιλογή, υπάρχει όμως και μπορεί να ενεργοποιηθεί εύκολα με ένα κλικ.

Multiverse:
Το αποθετήριο Multiverse περιέχει λογισμικό το οποίο υπόκειται σε πνευματικά δικαιώματα και άλλα νομικά ζητήματα. Τέτοιου είδους λογισμικό μπορεί να διανεμηθεί κατόπιν ειδικής σχετικής άδειας, ενώ η χρήση του σε κάποιες χώρες (αναλόγως το νομικό πλαίσιο) ίσως να μην επιτρέπεται.

repositories-screenshot1-nicktux-com
 

 

Αποθετήριο «Υπό-Δοκιμή Ενημερώσεις» (Proposed)

Από το Ubuntu 16.04 LTS και μετά, το συγκεκριμένο αποθετήριο έχει μεταφερθεί σε ξεχωριστή καρτέλα για λόγους ασφαλείας. Παλιότερα βρισκόταν στην ίδια λίστα με τα υπόλοιπα αποθετήρια.
Πλέον θα το βρούμε στη καρτέλα «Επιλογές για προγραμματιστές» (θυμίζει λίγο Android) και αυτό διότι το συγκεκριμένο αποθετήριο δεν προτείνεται να το ενεργοποιήσουμε παρά μόνον εάν γνωρίζουμε καλά τι κάνουμε.
Μπορεί να προκαλέσει προβλήματα στο λειτουργικό σύστημα, στη διαδικασία ενημέρωσης, ενώ ακόμη και εάν θέλουμε αργότερα να το απενεργοποιήσουμε, είναι πολύ δύσκολο να επαναφέρουμε τα πακέτα τα οποία έχουν ήδη αναβαθμιστεί (μέσω του Proposed) στην αρχική τους κατάσταση.

repositories-screen2-nicktux-com
 

 

Άλλο Λογισμικό

Πίσω στα περιεχόμενα →
Σε αυτή τη καρτέλα μπορούμε να δούμε το αποθετήριο Canonical Partners στο οποίο περιέχεται λογισμικό που έχει προέλθει από τρίτους κατασκευαστές (όχι Ubuntu Community, ούτε Ubuntu Developers). Έχει όμως ελεγχθεί για τη σωστή λειτουργία του από τους προγραμματιστές του Ubuntu. Αυτό αποθετήριο είναι απενεργοποιημένο από προεπιλογή. Περιέχει λογισμικό κλειστού κώδικα.

Το αποθετήριο extras συνήθιζε να περιέχει λογισμικό το οποίο δεν είχε προλάβει να ενσωματωθεί στα κύρια αποθετήρια. Τη διανομή την έκαναν τρίτοι προγραμματιστές και ο έλεγχος γινόταν από τους προγραμματιστές του Ubuntu. Το αποθετήριο αυτό δεν υφίσταται πλέον. Στον παρακάτω σύνδεσμο μπορούμε να δούμε ότι το αποθετήριο extras έχει σταματήσει στην έκδοση Trusty (14.04 LTS).
http://extras.ubuntu.com/ubuntu/dists

Στην ίδια καρτέλα μπορούμε να δούμε όποια προσωπικά αποθετήρια έχουμε προσθέσει στο σύστημά μας.
PPAs = Personal Package Archives

repositories-screen3-nicktux-com
 

 

Ενεργοποιώντας – Απενεργοποιώντας Αποθετήρια

Πίσω στα περιεχόμενα →
Προκειμένου να ενεργοποιήσουμε ή να απενεργοποιήσουμε κάποια από τα αποθετήρια, θα μας ζητηθεί ο κωδικός του Administrator (στο Ubuntu, Administrator είναι ο χρήστης μας).
Πηγαίνοντας για παράδειγμα στη καρτέλα «Λογισμικό Ubuntu» και θέλοντας να απενεργοποιήσουμε το αποθετήριο multiverse κάνουμε ένα κλικ στο αντίστοιχο κουτί και δίνουμε τον κωδικό του χρήστη μας.

repositories-screen4-nicktux-com

Το αποθετήριο έχει πλέον απενεργοποιηθεί. Όταν κλείσουμε το πρόγραμμα «Λογισμικό και Ενημερώσεις» θα μας ζητηθεί να κάνει ενημέρωση των καναλιών (αποθετηρίων). Πατάμε «Επαναφόρτωση». Με αυτό τον τρόπο θα δημιουργηθούν εκ νέου οι πηγές λογισμικού, δηλαδή οι τοποθεσίες από τις οποίες λαμβάνουμε λογισμικό για το Ubuntu, χωρίς να συμπεριλαμβάνεται σε αυτές το αποθετήριο multiverse το οποίο απενεργοποιήσαμε.

repositories-screen5-nicktux-com

Με τον ίδιο τρόπο μπορούμε να ενεργοποιήσουμε ένα απενεργοποιημένο αποθετήριο.
 

 

Προσθήκη – Αφαίρεση Αποθετηρίων

Πίσω στα περιεχόμενα →
Στο πρόγραμμα «Λογισμικό και Ενημερώσεις» και στη καρτέλα «Άλλο Λογισμικό» βρίσκουμε το κουμπί «Προσθήκη».
Από εκεί μπορούμε να προσθέσουμε ένα νέο αποθετήριο στο σύστημά μας, αρκεί να γνωρίζουμε την ηλεκτρονική διεύθυνση στην οποία φιλοξενείται.
Ας δούμε ένα παράδειγμα, στο οποίο θα προσθέσουμε ένα προσωπικό αποθετήριο που φιλοξενείται στο Launchpad. Θα αναφερθούμε με περισσότερη λεπτομέρεια στα PPAs (προσωπικά αποθετήρια) παρακάτω.
Το αποθετήριο το έχουμε εντοπίσει στη διεύθυνση:
https://launchpad.net/~nick-athens30/+archive/ubuntu/xenial

Κάνοντας κλικ στο «Technical details about this PPA» θα εμφανιστούν δυο γραμμές μέσα σε ένα πλαίσιο.
Αντιγράφουμε (copy) τη πρώτη γραμμή, εκείνη που ξεκινάει με deb …
Η άλλη γραμμή που ξεκινά με deb-src αναφέρεται στον πηγαίο κώδικα. Εάν μας ενδιαφέρει και αυτό το κομμάτι του λογισμικού, μπορούμε να επαναλάβουμε τη διαδικασία προσθέτοντας και αυτή τη γραμμή.
Πατάμε τώρα το κουμπί «Προσθήκη» και εκεί όπου μας ζητά τη «Γραμμή APT» κάνουμε επικόλληση και πατάμε «Προσθήκη Πηγής».
Θα ακολουθήσει η προτροπή για τον κωδικό του διαχειριστή, ενώ μόλις κλείσουμε το πρόγραμμα «Λογισμικό και Ενημερώσεις» θα μας προτείνει να κάνει ανανέωση των πηγών, όπου και πατάμε «Επαναφόρτωση».

repositories-sceen6-nicktux-com

Με παρόμοιο τρόπο μπορούμε να αφαιρέσουμε ένα αποθετήριο από το σύστημά μας. Επιλέγοντάς το και πατώντας το κουμπί «Αφαίρεση» το αποθετήριο δεν θα απενεργοποιηθεί απλά, αλλά θα απομακρυνθεί εντελώς από το σύστημά μας.

repositories-screen7-nicktux-com
 

 

Μέσω τερματικού

Εκτός του γραφικού τρόπου με τον οποίο μπορούμε να προσθέσουμε ή να αφαιρέσουμε αποθετήρια, υπάρχει και ο τρόπος μέσω τερματικού. Στη σελίδα του Launcphad του συγκεκριμένου αποθετηρίου (PPA) την οποία επισκεφτήκαμε προηγουμένως, αναφέρονται οι εντολές τις οποίες μπορούμε να τρέξουμε σε ένα τερματικό ώστε να προσθέσουμε το αποθετήριο. Για το αποθετήριο του παραδείγματός μας, είναι οι παρακάτω:

 $ sudo add-apt-repository ppa:nick-athens30/xenial 
 $ sudo apt-get update 

Για να αφαιρέσουμε ένα αποθετήριο μέσω τερματικού, μπορούμε να τρέξουμε την εντολή add-apt-repository με την κατάλληλη παράμετρο.

 $ sudo add-apt-repository --remove ppa:nick-athens30/xenial 
 $ sudo apt-get update 

 

 

Καρτέλα «Ενημερώσεις»

Πίσω στα περιεχόμενα →
Στο πρόγραμμα «Λογισμικό και Ενημερώσεις» και στη καρτέλα «Ενημερώσεις» μπορούμε να διαχειριστούμε άλλα στοιχεία όπως:
τα αποθετήρια των ενημερώσεων,
κάθε πότε θα γίνεται έλεγχος για ενημερώσεις,
τι θα συμβαίνει όταν υπάρχουν διαθέσιμες ενημερώσεις ασφαλείας,
τι θα συμβαίνει όταν υπάρχουν άλλες ενημερώσεις (όχι ασφαλείας),
καθώς και τις ειδοποιήσεις περί αναβάθμισης ολόκληρης της διανομής σε νέα έκδοση.

Οι ρυθμίσεις που προτείνονται γι’ αυτή τη καρτέλα, είναι όπως φαίνονται στη παρακάτω εικόνα, για το Xenial Xerus 16.04 το οποίο αποτελεί και έκδοση υποστήριξης μακράς διαρκείας (LTS).

repositories-screen8-nicktux-com

Xenial Backports;

Στη παραπάνω εικόνα βλέπουμε ένα μη-επιλεγμένο κουτί, αυτό του αποθετηρίου
«Μη υποστηριζόμενες ενημερώσεις (Xenial Backports)».

Αυτό το αποθετήριο περιέχει ενημερώσεις λογισμικού που προέρχονται από μεταγενέστερες εκδόσεις του Ubuntu. Με αυτό τον τρόπο το λογισμικό διατηρείται σε νεότερη κατάσταση. Δεν αναφερόμαστε εδώ σε ενημερώσεις ασφαλείας, αλλά εντελώς νέο λογισμικό. Ενημερώσεις ασφαλείας έχουμε έτσι κι αλλιώς.
Αυτό το αποθετήριο, παρότι το λογισμικό που περιέχει είναι ελεγμένο από την κοινότητα του Ubuntu πριν διατεθεί στους τελικούς χρήστες, υπάρχει η περίπτωση να δημιουργήσει προβλήματα κάποιες φορές.
Αυτό συμβαίνει σπάνια, αλλά εφόσον υπάρχει η πιθανότητα, γι’ αυτό το λόγο αναφέρεται ως «Μη υποστηριζόμενες ενημερώσεις».
 

 

Προσωπικά Αποθετήρια Εφαρμογών (PPAs)

Πίσω στα περιεχόμενα →
Το Ubuntu δίνει στους χρήστες τα εργαλεία και την ελευθερία να δημιουργήσουν τα δικά τους πακέτα εφαρμογών. Μάλιστα τους διαθέτει και χώρο στη συνεργατική πλατφόρμα την οποία ονομάζει Launchpad. Στο Launchpad αναπτύσσεται ο κώδικας για το ίδιο το Ubuntu.
Οποιοσδήποτε χρήστης μπορεί να ανοίξει λογαριασμό στο Launchpad. Αφού ανοίξει λογαριασμό, μπορεί να δημιουργήσει τα δικά του αποθετήρια στα οποία θα φιλοξενεί τα πακέτα που ο ίδιος φτιάχνει. Τα αποθετήρια αυτά τα ονομάζουμε Personal Package Archives και σε συντομογραφία PPAs.
Η χωρητικότητα του κάθε αποθετηρίου είναι 2GB, ενώ δε φαίνεται να υπάρχει περιορισμός στο πόσα αποθετήρια μπορεί να δημιουργήσει ένας χρήστης.
Τα αποθετήρια αυτά μπορούμε να τα προσθέσουμε στο σύστημά μας και έτσι να γίνει διαθέσιμο σε εμάς το λογισμικό το οποίο φιλοξενούν.
Στον παρακάτω σύνδεσμο βλέπουμε ένα παράδειγμα λογαριασμού χρήστη που διατηρεί επτά προσωπικά αποθετήρια:
https://launchpad.net/~nick-athens30
Tip: Εάν είμαστε ιδιοκτήτες προσωπικών αποθετηρίων, είναι καλό να γράφουμε μια αναλυτική περιγραφή ώστε οι υπόλοιποι χρήστες να καταλαβαίνουν περί τίνος πρόκειται.

Τα PPAs τα «εκμεταλλεύονται» και ομάδες παρόχων λογισμικού. Για παράδειγμα, στον παρακάτω σύνδεσμο βλέπουμε το επίσημο αποθετήριο του ιδρύματος Mozilla το οποίο περιέχει εκδόσεις Beta του αγαπημένου μας περιηγητή Firefox.
https://launchpad.net/~mozillateam/+archive/ubuntu/firefox-next

You can update your system with unsupported packages from this untrusted PPA…
Σε όλα τα PPAs στην ενότητα της προσθήκης στο σύστημά μας, υπάρχει η παραπάνω φράση. Αυτό συμβαίνει διότι στα προσωπικά αποθετήρια φιλοξενείται πάντοτε λογισμικό το οποίο δεν υποστηρίζεται επισήμως από την Canonical ή τη κοινότητα του Ubuntu.
 

 

PPAs Tips and Tricks

Πίσω στα περιεχόμενα →
Θα αναφέρουμε κάποιες συμβουλές-υποδείξεις σε ότι αφορά τα PPAs. Ενώ έχουν τη δυνατότητα να προσθέσουν στο σύστημά μας λογισμικό το οποίο δεν είναι διαθέσιμο στα επίσημα αποθετήρια του Ubuntu, εγκυμονούν και κάποιους κινδύνους, ενίοτε.
 

 

Υποστηριζόμενες εκδόσεις

Κάθε PPA μπορεί να υποστηρίζει παραπάνω από μια εκδόσεις του Ubuntu. Ένα αποθετήριο το οποίο έχει δημιουργηθεί για το Xenial (16.04), δεν μπορεί να προστεθεί στο Yakkety (16.10) ή το αντίστροφο. Υπάρχει τρόπος να προστεθεί χειροκίνητα, αλλά δε προτείνεται. Θα πρέπει να γνωρίζουμε εκ των προτέρων ότι τα πακέτα που περιέχει δεν θα επηρεάσουν άλλα πακέτα ή εξαρτήσεις και δεν θα δημιουργηθεί στο μέλλον αυτό που πολλοί ονομάζουν «Dependency Hell».
Από το Published in επεκτεινόμενο μενού, μπορούμε να δούμε ποιες εκδόσεις του Ubuntu υποστηρίζει το αποθετήριο και επίσης να φιλτράρουμε τα πακέτα για την εκάστοτε έκδοση.
 

 

Τελευταίες Ενημερώσεις

Είναι σημαντικό να δούμε πότε ενημερώθηκε για τελευταία φορά ένα αποθετήριο. Πάνω δεξιά υπάρχει ένα πλαίσιο που αναφέρει: Latest updates. Όσο πιο «φρέσκια» είναι η τελευταία ενημέρωση, τόσο πιο ασφαλές είναι για το σύστημά μας το συγκεκριμένο αποθετήριο. Εάν για παράδειγμα δούμε Latest Update: 122 weeks ago, τότε δεν προσθέτουμε το αποθετήριο αυτό στο σύστημά μας! Το πιο πιθανό βέβαια είναι να μη μπορούμε καν να το προσθέσουμε, μιας και δε θα υποστηρίζει τη τωρινή μας έκδοση, υπάρχει όμως η πιθανότητα αν μιλάμε για LTS έκδοση να μας επιτραπεί η προσθήκη. Δεν το προσθέτουμε.
Το 122 weeks δεν είναι τυχαίο. Βλέπουμε την πάλαι ποτέ γνωστή εφαρμογή Ubuntu Tweak η οποία πλέον δεν αναπτύσσεται.
https://launchpad.net/~tualatrix/+archive/ubuntu/ppa
Ο δημιουργός αδιαφορεί για τη κατάσταση του αποθετηρίου του και απλά το αφήνει εκεί να «αραχνιάζει».
Το Ubuntu δεν διαγράφει ποτέ (εκτός καταγγελίας) προσωπικά αποθετήρια χρηστών. Το κάθε PPA είναι μοναδική ευθύνη του δημιουργού του.
 

 

View Package Details

Στη σελίδα ενός PPA, κάνοντας κλικ στο «View Package Details» μπορούμε να δούμε πληροφορίες σχετικά με τα πακέτα που περιέχει (νέα και παλιά).
Κάνοντας κλικ στο βελάκι αριστερά από κάποιο πακέτο, θα μας ανοίξει ως επεκτεινόμενο μενού αυτό που ονομάζουμε changelog. Για όσους/ες θέλουν να δουν τις αλλαγές όπως τις έχει καταγράψει ο δημιουργός του πακέτου, το changelog είναι αυτό το οποίο πρέπει να κοιτάξουν.

Στη ίδια σελίδα κάνοντας κλικ στο «View All Builds» και φιλτράροντας με «All States» μπορούμε να δούμε το ιστορικό όλων των πακέτων που έχουν χτιστεί στο αποθετήριο. Είτε αυτά υπάρχουν, είτε έχουν διαγραφεί από αυτό. Με περαιτέρω κλικ, μπορούμε να διαβάσουμε και το Build Log, εάν αυτό μας ενδιαφέρει.
 

 

Αποθετήρια με αναβαθμισμένα πακέτα

Τα PPAs δεν περιέχουν κατ’ ανάγκη πακέτα τα οποία δεν υπάρχουν στο Ubuntu. Μπορεί να περιέχουν πακέτα αναβαθμισμένα σε νεότερη έκδοση, τα οποία δεν έχουν έρθει ακόμη στο Ubuntu. Ο λόγος της καθυστέρησης είναι πολλές φορές ο έλεγχος για τη σωστή λειτουργία της εκάστοτε εφαρμογής.
Σε περίπτωση που προσθέσουμε ένα τέτοιο αποθετήριο στο σύστημά μας, τότε στην επόμενη ενημέρωση λογισμικού, τα αναβαθμισμένα πακέτα που περιέχει το αποθετήριο θα αντικαταστήσουν εκείνα της διανομής μας, τα επίσημα.
Αυτό εν μέρει εγκυμονεί κινδύνους, όπως μη ικανοποίηση εξαρτήσεων (dependency satisfaction), είτε προβλήματα μελλοντικών αναβαθμίσεων πιθανόν πάλι λόγο μη ικανοποίησης εξαρτήσεων.
Θα πρέπει να γνωρίζουμε από πριν ποια πακέτα θα αντικατασταθούν-αναβαθμιστούν πριν προχωρήσουμε στην αναβάθμιση. Επίσης να γνωρίζουμε κατά πόσο σημαντικά είναι τα πακέτα αυτά για την εύρυθμη λειτουργία του συστήματός μας.
Ένας τρόπος για να το δούμε αυτό είναι,
πριν προσθέσουμε το αποθετήριο στο σύστημά μας να κάνουμε τις όποιες αναβαθμίσεις τρέχοντας τις παρακάτω εντολές σε ένα τερματικό:

 $ sudo apt-get update 
 $ sudo apt-get upgrade 

Εφόσον προσθέσουμε το αποθετήριο μπορούμε να τρέξουμε τις ίδιες εντολές. Σε περίπτωση αναβάθμισης-αντικατάστασης πακέτων του συστήματος μας, θα μας το επιστρέψει ως έξοδο της δεύτερης εντολής.
Αφού μελετήσουμε τη σπουδαιότητα των πακέτων αυτών για το σύστημά μας μπορούμε να πατήσουμε Y(es) ή Ν(αι) ώστε να προχωρήσουμε στην εγκατάσταση-αναβάθμιση. Διαφορετικά πατάμε το συνδυασμό πλήκτρων Ctlr + C για να ακυρώσουμε την ενέργεια και έπειτα αφαιρούμε το αποθετήριο από το σύστημά μας.
 

 

Πόσα PPAs να προσθέσω στο σύστημά μου;

Πίσω στα περιεχόμενα →
Η επίσημη απάντηση εδώ είναι, κανένα. Τα PPAs είναι καθαρά προσωπικά αποθετήρια και το λογισμικό που περιέχουν είναι ευθύνη του δημιουργού και μόνο.
Φυσικά το λογισμικό που ανεβαίνει στο Launchpad πρέπει να τηρεί κάποιους βασικούς κανόνες ασφαλείας, διαφορετικά απορρίπτεται, αλλά από εκεί και πέρα είναι καθαρά ευθύνη του ιδιοκτήτη του PPA.

Τα PPAs όμως πολλές φορές μας λύνουν τα χέρια, για εφαρμογές που δεν υπάρχουν στα επίσημα αποθετήρια του Ubuntu, είτε αναβαθμισμένες εφαρμογές από επίσημους παρόχους…κλπ.
Ας έχουμε όμως ως γενικό κανόνα να διατηρούμε στο σύστημά μας όσο λιγότερα αποθετήρια γίνεται.
 

 

Synaptic Package Manager

Πίσω στα περιεχόμενα →
Ο Synaptic αποτελεί ιστορικά έναν από τους καλύτερους διαχειριστές λογισμικού και αποθετηρίων στο Ubuntu. Σε παλαιότερες διανομές (πριν την 11.10) υπήρχε προ-εγκατεστημένος. Πλέον υπάρχει διαθέσιμος προς εγκατάσταση, αλλά δεν περιέχεται από προεπιλογή. Μπορούμε να τον εγκαταστήσουμε με την παρακάτω εντολή σε ένα τερματικό:

 $ sudo apt-get install synaptic 

Σε αυτή την ενότητα θα δούμε τον Synaptic μόνο σε ότι αφορά τη διαχείριση αποθετηρίων. Για να αναλύσουμε όλες τις λειτουργίες του Synaptic θα χρειαζόταν μια δημοσίευση μεγέθους περίπου σαν αυτή.

Αφού ανοίξουμε τον Synaptic θα δούμε ότι μας ζητά αμέσως τον κωδικό διαχειριστή. Αυτό σημαίνει ότι από τη στιγμή που θα καταχωρήσουμε τον κωδικό ενεργούμε ως διαχειριστές, οπότε καλό είναι να εξετάζουμε δυο φορές πριν πατήσουμε κάποιο κουμπί όπως το «Εφαρμογή»(αλλαγών).

Στη καρτέλα «Προέλευση» μπορούμε να δούμε όλα τα ενεργοποιημένα στο σύστημά μας αποθετήρια, με τα PPAs από το Launchpad πρώτα στη λίστα. Κάνοντας κλικ σε κάποιο πακέτο λαμβάνουμε τις διαθέσιμες πληροφορίες για το πακέτο αυτό.

repositories-screen9-nicktux-com

Επίσης, κάνοντας κλικ στο «Ιδιότητες» μπορούμε να δούμε αρκετές χρήσιμες πληροφορίες που αφορούν το συγκεκριμένο πακέτο, από το συγκεκριμένο αποθετήριο.

repositories-screen10-nicktux-com

O Synaptic θα καλέσει το πρόγραμμα «Λογισμικό και Ενημερώσεις» το οποίο είδαμε παραπάνω, όταν από την καρτέλα «Ρυθμίσεις» επιλέξουμε «Αποθετήρια».
Γενικότερα ο Synaptic είναι ένα αρκετά έξυπνο πρόγραμμα διαχείρισης λογισμικού. Δεν είναι εξειδικευμένο στη διαχείριση αποθετηρίων, ωστόσο το αναφέρουμε σε αυτή τη δημοσίευση διότι μπορεί να μας βγάλει από αρκετά δύσκολες καταστάσεις.
 

 

Επίλογος

Πίσω στα περιεχόμενα →
Σε αυτή τη δημοσίευση αναλύσαμε τη χρήση των αποθετηρίων στο Ubuntu. Είδαμε περί των βασικών αποθετηρίων και τι λογισμικό αυτά φιλοξενούν. Είδαμε τις βασικότερες καρτέλες του προγράμματος «Λογισμικό και Ενημερώσεις» και μιλήσαμε για τις πληροφορίες που αυτές περιέχουν και τους τρόπους διαχείρισής τους.
Είδαμε πως ενεργοποιούμε-απενεργοποιούμε, καθώς και πως προσθέτουμε-αφαιρούμε αποθετήρια από το σύστημά μας.
Αναφερθήκαμε στα Προσωπικά Αποθετήρια Εφαρμογών (PPAs) και υποδείξαμε κάποιους καλούς τρόπους διαχείρισης αυτών.
Τέλος, κάναμε μια αναφορά στον Synaptic Package Manager και είδαμε πως μπορούμε να πάρουμε περισσότερες πληροφορίες για ένα πακέτο από συγκεκριμένο αποθετήριο.


Ο οδηγός, όπως και κάθε άλλη δημοσίευση στο NickTux.com, διατίθεται κάτω από την άδεια
Creative Commons License

3 thoughts on “Ubuntu: Αποθετήρια Εφαρμογών – Πλήρης Οδηγός

  1. καλημέρα ,που μπορω να βρω οδηγιες για εγκατασταση του λογισμικού γιατι τα εχω μπερδεψει λιγο. καπου διαβασα για επισημο διανομεα ,canonical, νομιζω. αν μπορειτε κατατοπιστε με λιγο . ευχαριστω.

    1. Μπορείς για αρχή να χρησιμοποιείς το Software Center το οποίο περιλαμβάνεται στο Ubuntu από προεπιλογή. Ψάξε εκεί για το λογισμικό που θέλεις. Εάν δεν το εντοπίσεις εκεί, τότε ψάξε μέσω browser (στο Internet δηλαδή, πχ Google Search) για να δεις τι γίνεται. Μπορείς να ρωτήσεις στη κοινότητα Ubuntu GR (στο φόρουμ, είτε σε κάποιο Social Media, πχ Facebook) για περαιτέρω οδηγίες.

Συμβάλετε κι εσείς με ένα σχόλιο

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s